სამი ოთხი

სამი ოთხი

 

ოდესღაც სიკვდილი შემახსნის სიცოცხლის

ბორკილს,

ჩემ სხეულს დატოვებს  მიწაზე

მორჩილს.

გაღმა წამიღებს გამრიყავს სამოთხის

კარად,

იმან იდარდოს ვინც აქ დარჩება მარად!